چکیده:
تحلیل تحولات مربوط به بیداری اسلامی از منظرهای مختلفی می‌تواند صورت بگیرد. مقاله‌ی حاضر درصدد است تا از منظر اندیشه‌ی سیاسی و با رویکرد روش‌شناسی بازتابی به ارزیابی این تحولات و نسبت آن با اندیشه‌ی سیاسی اهل‌سنّت اقدام نماید. با توجه به یک‌سری شاخص‌ها و ویژگی‌های بنیادین اهل‌سنّت، علی‌القاعده هیچ‌یک از انقلاب‌ها و تحولاتی که در کشورهای اسلامی رخ داده، محقّق نمی‌شد.از این‌رو به نظر می‌رسد، تحولات اخیر در این کشورها حکایت از تحولی در اندیشه‌های اهل‌سنّت دارد. سنتز و تعامل میان وجوه سوبژکتیو و ابژکتیو در رویکرد روش‌شناختی رفلکسیو ما را به این دیدگاه رهنمون می‌کند که تحولات اخیر در قالب بیداری اسلامی، زمینه‌ی تحول در اندیشه سیاسی اهل‌سنّت را فراهم کرد و متقابلاً اندیشه سیاسی جدید اهل‌سنت نیز مقوّم شکل‌گیری و تداوم بیداری اسلامی شد. پیامد نهایی این تحول، همگرایی دو تفکر اهل‌سنّت و شیعه را نوید می‌دهد.
کلیدواژه‌ها: علوم سیاسی، اهل‌سنّت، علوم اجتماعی، بیداری اسلامی، مقاومت، استیلا
]]>