چکیده:
موضوع تکفیر شیعه از گذشته های دور مطرح بوده است. این تفکر در طول تاریخ برای اثبات ادعای خود دلایل زیادی را مطرح کرده است. این در حالی است که کافردانستن شیعه موضوعی اختلافی میان اهل سنت است و جمعی از علمای اهل سنت، شیعه را مسلمانانی بدعت گذار دانسته و گروهی دیگر حتی تقلید از مذهب جعفری را درست می دانند. علاوه بر این، ادله مورد استناد جریانهای تکفیری از حیث روشی و از حیث محتوایی مخدوش است. و بنابراین اصل تکفیر نادرست است. هم چنین تکفیر از نظر فقهی و بر اساس مبانی فقهی اهل سنت حرام است، چرا که ادله عامه حرمت تکفیر مسلمان، بر حرمت تکفیر شیعه نیز دلالت دارد؛ حرمت سب مسلم، جواز تقلید از مذهب جعفری، مقاصد شریعت، ادله وجوب وحدت بین مسلمین و هم چنین ادله حرمت سوءظن به مسلم نیز بر حرمت تکفیر شیعه دلالت دارند.
کلیدواژه: تکفیر، شیعه، اهل سنت، حرمت، وحدت مسلمانان
]]>
تکفیر به معنای کافر دانستن مسلمان، همواره یکی از موضوعات مهم کلامی و فقهی بوده است. اهمیت موضوع و نتایج زیان‌بار آن سبب شده است تا صاحب‌نظران مسلمان از سال‌های آغازین شکل‌گیری جریانهای کلامی و فقهی تا امروز در باره‌ی آن به بحث و تحقیق بپردازند. در این مقاله دیدگاه فقها و متکلمین اهل‌سنّت و جماعت در باره‌ی پدیده‌ی تکفیر بحث و بررسی می‌شود. نتیجه‌ی حاصل از این بررسی آن است که به عنوان یک اصل، تکفیر اهل‌قبله ممنوع و خلاف قواعد و ضوابط شرعی می‌باشد. بر اساس این اصل، همه‌ی افراد و فرق و طوایف اهل‌قبله با همه‌ی گرایش‌های اعتقادی و آرای فقهی، مسلمان محسوب می‌شوند و حکم به کفر آنان نارواست حتی اگر اعمال و عقاید آنان قابل نقد و رد و تخطئه باشد. بنابراین، ترکِ تکفیر یک اصل بوده و موارد حکم به کفرِ افراد، مستثنی و مستلزم اقامه‌ی دلائل و براهین متقن و خالی از هر نوع احتمال جهل، خطا، اکراه، تأویل، تقلید، و در نظر داشتن اتمام حجّت است که تبیین آن مسئولیت علما و دانشمندان اسلامی می‌باشد.
کلیدواژه‌ها: ایمان، تکفیر، تکفیر معیّن، ضوابط تکفیر، موانع تکفیر
]]>