• امید ایزانلو(استادیار گروه زبان و ادبیات عرب دانشگاه کوثر بجنورد)

چکیده:

قرآن به عنوان کتابی آسمانی تمام ابعاد زندگی بشر را مورد توجه قرار داد است که اهتمام به سلامت، یکی از آن‌ها است. ذکر کلمه‌ی «شفا» در قرآن، در عین حال که سلامتی را در بطن خود دارد، حاکی از همین اهتمام است. بررسی این کلمه براساس تفاسیر شیعه و اهل‌سنّت نشان می‌دهد، قرآن از آن جهت شفاست که جسم مبتلا به عقاید باطل را از وجود بدی‌ها پاک کرده و او را با نور هدایت شفا می‌بخشد. خداوند متعال ابتدا تمام انسان‌ها را موعظه کرده است تا تمام آن‌ها به واسطه‌ی قرآن شفا یابند. اما پند، در همه‌ی آن‌ها اثرگذار نیست و تنها بخشی از آن‌ها تاثیر می‌پذیرند. این افراد مؤمنان هستند که به برکت حق‌پذیری و اطاعت از احکام الهی و دستورات قرآن شفا پیدا کرده، و چون شفا می‌یابند مشمول هدایت و رحمت الهی می‌گردند. البته شفای بیماری‌های جسمی در قرآن یافت نمی‌شود، بلکه دلیل آن را باید در جها ماده جُست. ذکر عسل در قرآن نمونه‌ای از آیات الهی است که نشان از سودمند بودن تمام نعمت‌های الهی دارد و مسلما بسیاری از آن‌ها می‌توانند خاصیت درمانی داششته باشند.

کلیدواژ‌ه‌ها: قرآن، سلامت جسم، سلامت روح، شفا