چکیده:
مطابق با اصل ۱۲ قانون اساسی و ماده واحده رعایت احوال شخصیه ایرانیان غیرشیعه، ایرانی‌های پیرو مذهب شافعی می‌توانند در وصیت به‌عنوان یکی از مصادیق احوال شخصیه از قواعد و عادات مسلم و متداول مذهب خویش پیروی کنند. بدین‌جهت در خصوص وصیت در مواردی هم‌چون، رعایت صحت یا بطلان وصیتی که موصی آن اقدام به خودکشی کرده یا وصیت شخص سفیه، وصیت برای وارث، صحت وصیت شخص بلاوارث در مازاد ثلث ترکه، همچنین وصیت شخص مریض‌الموت و ماهیت حقوقی وصایت و…که بین فقه شافعی با قانون مدنی اختلاف وجود دارد، محاکم موظف هستند نظر مشهور فقهای شافعی را مبنای عمل و انشای رای خود بدانند. مطالعه تطبیقی قوانین مصوبه در خصوص وصیت با فقه شافعی در اجرا کردن هرچه بهتر اصل ۱۲ قانون اساسی و ماده واحده رعایت احوال شخصیه ایرانیان غیرشیعه در مورد ایرانی‌های شافعی مذهب کمک شایانی می‌کند. لذا در این پژوهش سعی شده است به وجوه متمایز فقه شافعی با قوانین مصوبه در بحث وصیت و ارکان آن که قابل اعمال در محاکم است اشاره کرد.
کلیدواژه‌ها: وصیت، احوال شخصیه، فقه امامیه، قانون مدنی، فقه شافعی
]]>